ไดอะแฟรมแอคคิวมูเลเตอร์คืออะไร?

โครงสร้างภายในของไดอะแฟรมสะสมประกอบด้วยเปลือกเหล็กที่แบ่งออกเป็นสองห้องปิดผนึกด้วยไดอะแฟรมยาง ไดอะแฟรมถูกยึดติดหรือยึดไว้รอบๆ เส้นรอบวงทั้งหมด ซึ่งต่างจากตัวสะสมกระเพาะปัสสาวะ ส่งผลให้ยูนิตมีปริมาตรเดดเดอร์ที่ต่ำกว่า และเวลาตอบสนองที่เร็วขึ้นสำหรับการใช้งานที่มีการไหลน้อย

ไดอะแฟรมสะสมมักเป็นเพียงเหตุผลเดียวที่ทำให้เครื่องจักรทำงาน แต่การไม่มีไดอะแฟรมมักเป็นสาเหตุที่ทำให้เครื่องจักรทำงานได้ไม่ดี ในวงจรที่มีแหล่งกักเก็บขนาดเล็ก ความต้องการไม่ต่อเนื่อง หรือการควบคุมแรงดันที่ละเอียดอ่อน กลุ่มแอคคิวมูเลเตอร์จะรับหน้าที่ปฏิบัติ 5 ประการ:

• ประหยัดพลังงานไดรฟ์ — จ่ายกระแสสูงสุดเพื่อให้ปั๊มสามารถกำหนดขนาดตามความต้องการโดยเฉลี่ย แทนที่จะเป็นระดับสูงสุด
• การจัดเก็บพลังงาน — เก็บของเหลวที่มีแรงดันไว้พร้อมสำหรับการปล่อยทันทีที่วงจรเรียกร้อง
• แรงกระแทกจากแรงดันทำให้หมาด ๆ — ดูดซับแรงกระแทกไฮดรอลิกจากการสลับวาล์วหรือการเปลี่ยนแปลงโหลดกะทันหัน
• ลดการเต้นของแรงดันปั๊ม — ปรับระลอกคลื่นที่เกิดจากลูกสูบและปั๊มเกียร์ให้เรียบ
• รักษาแรงกดดันให้คงที่ — ชดเชยการรั่วไหลหรือการขยายตัวทางความร้อนระหว่างรอบการทำงานของปั๊ม

ผู้ผลิตเครื่องจักรที่เพิ่มหน่วยกักเก็บพลังงานไฮดรอลิกลงในวงจรมักจะเห็นอายุการใช้งานของส่วนประกอบที่ยาวนานขึ้น การทำงานที่เงียบขึ้น และค่าบำรุงรักษาที่ลดลง เนื่องจากปั๊มและซีลไม่ต้องถูกจังหวะและการโหลดแบบกระแทกอย่างต่อเนื่องอีกต่อไป

การเลือกประเภทหม้อพักจะขึ้นอยู่กับปริมาตร อัตราการไหล และความถี่ที่ต้องชาร์จด้านก๊าซ ตารางด้านล่างเปรียบเทียบการออกแบบทั่วไปสามแบบที่ใช้ในการใช้งานสะสมไฮดรอลิกทางอุตสาหกรรม

ตัวสะสมไดอะแฟรมแบบเชื่อมใช้เปลือกประทับโลหะและระบุผ่านรหัสรุ่นที่มีโครงสร้าง การทำความเข้าใจแต่ละส่วนจะช่วยในการระบุกระเพาะปัสสาวะสำรองหรือสั่งซื้อชุดซ่อมตัวสะสมที่ตรงกัน

ตัวสะสมไดอะแฟรมขนาดเล็กถูกสร้างขึ้นที่อัตราส่วนการบีบอัด 4:1 หรือ 8:1 ขึ้นอยู่กับปริมาตรที่กำหนด โดยมีการเชื่อมต่อด้านของเหลวปรับขนาดจาก G1/2 ถึง G3/4 เมื่อถังมีขนาดใหญ่ขึ้น ตัวอย่างของช่วงที่มีอยู่แสดงไว้ด้านล่าง

สามารถจับคู่กับวัสดุไดอะแฟรมทุกขนาดเพื่อให้ตรงกับของเหลวที่กำลังใช้งาน — NBR สำหรับน้ำมันแร่ทั่วไป, HNBR สำหรับการทนต่ออุณหภูมิที่สูงขึ้น, IIR สำหรับของเหลวฟอสเฟตเอสเทอร์ หรือ ECO เพื่อความสมดุลของความต้านทานน้ำมันและโอโซน

การกำหนดขนาดถังสะสมอย่างถูกต้องจะหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดทั่วไปสองประการ: หน่วยที่มีขนาดเล็กกว่าที่ไม่สามารถรองรับความต้องการสูงสุดได้ และหน่วยขนาดใหญ่ที่เพิ่มต้นทุนโดยไม่มีสิทธิประโยชน์เพิ่มเติม คำถามสามข้อทำให้การเลือกแคบลงอย่างรวดเร็ว

• ช่องว่างการไหลสูงสุดคืออะไร? เปรียบเทียบเอาท์พุตคงที่ของปั๊มกับความต้องการจุดสูงสุดชั่วขณะของวงจร - ความแตกต่างจะเป็นตัวกำหนดปริมาตรที่ใช้งานได้ขั้นต่ำ
• ช่วงแรงดันใช้งานคืออะไร? การเติมแก๊สล่วงหน้าควรอยู่ที่ประมาณ 90 เปอร์เซ็นต์ของแรงดันขั้นต่ำของระบบเพื่อประสิทธิภาพที่มั่นคง
• ไดอะแฟรมจะมองเห็นของเหลวและอุณหภูมิเท่าใด ความเข้ากันได้ของของไหลเป็นตัวกำหนดว่า NBR, HNBR, IIR หรือ ECO เป็นรหัสวัสดุไดอะแฟรมที่ถูกต้องหรือไม่

ไดอะแฟรมแอคคิวมูเลเตอร์มีความน่าเชื่อถือพอๆ กับอุปกรณ์เสริมที่รองรับเท่านั้น อุปกรณ์ชาร์จไนโตรเจนหรือชุดชาร์จแบบสะสมใช้เพื่อตั้งค่าแรงดันเริ่มต้นในการชาร์จก๊าซล่วงหน้า และเพื่อเติมแรงดันดังกล่าวในระหว่างการบำรุงรักษาตามกำหนดเวลา เนื่องจากโดยธรรมชาติแล้วแรงดันแก๊สจะลดลงเล็กน้อยต่อปีผ่านการซึมผ่านของไดอะแฟรม

• ชุดชาร์จไนโตรเจน — เชื่อมต่อกับวาล์วแก๊สเพื่อเติม ตรวจสอบ และปล่อยไนโตรเจนอย่างปลอดภัยโดยไม่ต้องถอดตัวสะสมออกจากวงจร
• การเปลี่ยนกระเพาะปัสสาวะ / ไดอะแฟรมแบบสะสม — รายการสึกหรอที่ควรได้รับการตรวจสอบระหว่างการเข้ารับบริการตามปกติ และเปลี่ยนเมื่อความยืดหยุ่นลดลง
• วาล์วนิรภัยสะสม — ปกป้องภาชนะและวงจรจากแรงดันเกินเกินแรงดันใช้งานที่กำหนด
• แท่นยึดแอคคิวมูเลเตอร์ — ยึดภาชนะจากการสั่นสะเทือน ซึ่งช่วยยืดอายุความล้าของไดอะแฟรมและเปลือก

เนื่องจากไดอะแฟรมแอคคิวมูเลเตอร์เป็นภาชนะรับความดัน จึงต้องผลิตให้ได้มาตรฐานความปลอดภัยที่ได้รับการยอมรับ มากกว่าวิธีปฏิบัติในการผลิตทั่วไป การผลิตที่มีชื่อเสียงประกอบด้วยใบอนุญาตการผลิตอุปกรณ์พิเศษสำหรับภาชนะรับความดัน การรับรอง CE ของสหภาพยุโรป และการตรวจสอบย้อนกลับของวัสดุตั้งแต่ขดลวดเหล็กดิบไปจนถึงเปลือกที่ผ่านการทดสอบอุทกสถิตที่เสร็จแล้ว นอกจากนี้ ซัพพลายเออร์ถังสะสมที่ได้รับการรับรอง CE จะจัดเตรียมอัตราส่วนการอัด ความดันในการทำงานที่อนุญาต และเอกสารประกอบวัสดุไดอะแฟรมสำหรับทุกชุด ซึ่งจะทำให้การอนุมัติง่ายขึ้นเมื่อรวมหน่วยเข้ากับเครื่องจักรส่งออก