อธิบายการเก็บพลังงานไฮดรอลิก: วิธีที่ตัวสะสมเก็บและปล่อยพลังงานของไหล

เครื่องสะสมเก็บและปล่อยพลังงานไฮดรอลิกอย่างไร

ภายในหม้อสะสม ก๊าซ เช่น ไนโตรเจน จะถูกแยกออกจากของไหลไฮดรอลิกด้วยกระเพาะปัสสาวะ ไดอะแฟรม หรือลูกสูบ เมื่อแรงดันไฮดรอลิกเพิ่มขึ้น ของไหลจะเข้าสู่ถังและอัดแก๊ส เมื่อความดันลดลง ก๊าซจะขยายตัวและดันของไหลกลับเข้าไปในวงจร ความสัมพันธ์แบบคลาสสิกคือกฎของบอยล์ P1V1 = P2V2 ซึ่งหมายความว่าพลังงานที่ใช้ได้ขึ้นอยู่กับแรงดันพรีชาร์จและช่วงแรงดันใช้งาน

การอัดประจุล่วงหน้าคือแรงดันแก๊สเมื่อตัวสะสมไม่มีของเหลว กฎทั่วไปคือการตั้งค่าการชาร์จล่วงหน้าระหว่าง 70 ถึง 80 เปอร์เซ็นต์ของแรงดันขั้นต่ำของระบบ หากการประจุล่วงหน้าต่ำเกินไป แอคคิวมูเลเตอร์จะไม่สามารถส่งของเหลวได้เพียงพอ หากการชาร์จล่วงหน้าสูงเกินไป มันจะเติมไม่เต็มเลย การปรับขนาดและการอัดประจุล่วงหน้าที่ถูกต้องเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดสองประการในประสิทธิภาพการจัดเก็บพลังงานไฮดรอลิก

เพื่อการประมาณที่แม่นยำยิ่งขึ้น ปริมาตรของเหลวที่มีประสิทธิผลที่ต้องการอาจสัมพันธ์กับปริมาตรก๊าซและระดับความดัน สูตรอย่างง่ายสำหรับกระบวนการไอโซเทอร์มอลคือ V_acc = V0 คูณด้วยความแตกต่างระหว่าง (P0/P1) และ (P0/P2) โดยที่ P0 คือแรงดันใช้งานล่วงหน้า P1 คือแรงดันใช้งานขั้นต่ำ และ P2 คือแรงดันใช้งานสูงสุด ในการใช้งานจริง มีการเพิ่มปัจจัยด้านความปลอดภัยทางวิศวกรรมเนื่องจากการหมุนเวียนที่รวดเร็วและการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ

ตัวสะสมยังรักษาความดันให้คงที่ หน่วยที่มีประจุจะดูดซับแรงกระแทกและการกระเพื่อมจากปั๊มและวาล์ว เพื่อปกป้องเซ็นเซอร์และซีล ในระหว่างที่ปั๊มขัดข้อง ของเหลวที่เก็บไว้สามารถขับเคลื่อนกระบอกสูบหรือวาล์วไปยังตำแหน่งที่ปลอดภัยได้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมตัวสะสมจึงเป็นส่วนประกอบหลักในระบบปิดฉุกเฉิน